خودروسازی بدون سایه دولت
به گزارش فوت و فن ساختمان به نقل از خبرگزاری مهر، بررسیهای انجامشده حاکی از آن است که انحصار دولتی حاکم بر صنعت خودروسازی ایران در دهههای اخیر، تاثیرات منفی قابل توجهی بر این بخش داشته است. این وضعیت منجر به کاهش انگیزه رقابتپذیری، ایجاد موانع در مسیر نوآوری و در نهایت، نارضایتی گسترده مصرفکنندگان شده است. در چنین شرایطی، کارشناسان و تحلیلگران اقتصادی، خصوصیسازی را به عنوان یک رویکرد استراتژیک و تحولآفرین در این صنعت معرفی میکنند.
از دیدگاه تحلیلگران، ورود فعالان و سرمایهگذاران جدید به این عرصه و انتقال مالکیت از بخش دولتی به بخش خصوصی، میتواند فضای رقابتی را به شکل چشمگیری گسترش دهد. این امر، خودروسازان را ناگزیر به ارتقای کیفیت محصولات و تمرکز ویژه بر نوآوری و بهروزرسانی فناوریهای مورد استفاده خواهد کرد. علاوه بر این، با افزایش آزادی عمل بخش خصوصی در زمینه انعقاد قراردادهای بینالمللی و جذب فناوریهای پیشرفته جهانی، بستر مناسبی برای ورود سرمایهگذاریهای داخلی و خارجی فراهم میشود که برای نوسازی خطوط تولید و توسعه محصولات جدید، امری ضروری به شمار میرود.
واگذاری شرکتهای خودروسازی دولتی به بخش خصوصی، مزایای متعددی را برای دولت به همراه خواهد داشت. از جمله این مزایا میتوان به کاهش بار مالی و هزینههای مدیریتی اشاره کرد. دولت میتواند با آزادسازی منابع مالی خود، آنها را به سمت توسعه زیرساختهای حیاتی کشور یا اجرای پروژههای استراتژیک هدایت کند. در کنار این، ساختار مدیریتی در بخش خصوصی معمولاً از انعطافپذیری و چابکی بیشتری برخوردار است. فرآیندهای تصمیمگیری با سرعت بیشتری انجام میشوند و واکنش به تغییرات بازار و نیازهای مصرفکنندگان، بهمراتب مؤثرتر و کارآمدتر خواهد بود.
یکی دیگر از پیامدهای مثبت و حائز اهمیت خصوصیسازی، ارتقای سطح شفافیت و پاسخگویی در شرکتهای خودروسازی است. شرکتهای خصوصی، به دلیل قرار گرفتن تحت نظارت مستقیم بازار و افکار عمومی، ملزم به رعایت استانداردهای بالاتری در عملکرد خود هستند. این موضوع، به طور قابل توجهی احتمال بروز فساد و ناکارآمدی را کاهش میدهد و زمینه را برای بهبود فرآیندهای کاری و افزایش بهرهوری فراهم میکند.
کارشناسان معتقدند که خصوصیسازی در صنعت خودرو، تنها یک انتخاب اقتصادی نیست، بلکه یک ضرورت مدیریتی و راهبردی برای عبور از وضعیت کنونی و دستیابی به یک صنعت رقابتی، نوآورانه و پایدار است. این تحول، میتواند زمینهساز رشد و شکوفایی این صنعت مهم و اشتغالزا در کشور باشد. به عنوان مثال، میتوان انتظار داشت که با ورود سرمایههای جدید و فناوریهای روز دنیا، کیفیت خودروهای تولید داخل افزایش یافته و قیمت آنها نیز رقابتیتر شود. این امر، میتواند رضایت مصرفکنندگان را جلب کرده و به توسعه صادرات خودرو نیز کمک کند.
علاوه بر این، خصوصیسازی میتواند به کاهش وابستگی صنعت خودرو به دولت و ایجاد یک بازار آزاد و رقابتی منجر شود. در یک بازار رقابتی، شرکتهای خودروسازی مجبور خواهند بود تا با ارائه محصولات با کیفیت و خدمات بهتر، مشتریان را جذب کنند. این امر، به نفع مصرفکنندگان خواهد بود و باعث میشود تا آنها از حق انتخاب بیشتری برخوردار باشند. در نهایت، خصوصیسازی میتواند به رشد و توسعه پایدار صنعت خودرو در کشور کمک کند و این صنعت را به یکی از صنایع پیشرو در منطقه تبدیل کند. با توجه به اهمیت این موضوع، دولت باید با جدیت بیشتری به دنبال اجرای برنامههای خصوصیسازی در صنعت خودرو باشد و موانع موجود در این مسیر را برطرف کند.
منبع: خبرگزاری مهر
