وبلاگ

رمزگشایی از ۳ ضلعی معنادارِ بازار مسکن ایران!

به گزارش وبسایت فوت و فن ساختمان، در ماه ها و سال های اخیر، آمار و ارقام جدید و قابل تامل در مورد بازار مسکن ایران زیاد گفته و شنیده شده است. به عنوان مثال، گفته می شود که با توجه به حداقل دستمزدها در ایران، یک فرد باید چیزی در حدود یک و نیم قرن صبر کند تا بتواند خانه‌دار شود! یا بر اساس داده های مرکز آمار ایران این موضوع مورد اشاره قرار گرفته که در کلانشهری نظیر تهران، چیزی در حدود ۵۷ درصد از درآمد خانوارها صرف پرداخت هزینه های مسکن می‌شود.

در عین حال، این مساله نیز در چندین نوبت مورد اشاره قرار گرفته است که فقر مسکن در ایران تشدید شده و مثلا در استان هایی نظیر البرز و قم، افراد با اضافه‌شدن هزینه مسکن، به جرگه فقرا پیوسته اند. با این همه، تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران معتقدند که روند گرانی مسکن در ایران همچنان ادامه‌دار است و امید به روندهای معکوس در این حوزه، چندان منطقی به نظر نمی رسد.

شاید ساده‌ترین دلیل برای این استدلال هم این باشد که گرانی ارز و البته روند صعودی و پایدار نرخ تورم در ایران، به صورت مستقیم بر قیمت مسکن در این کشور اثرگذار است و موجب گرانی قیمت خانه در ایران می شود. با این همه، با توجه به روندهای جاری در بخش مسکن ایران، توجه به ۳ مولفه ضروری به نظر می رسد. مولفه هایی که یک برونداد را فریاد می زنند و آن هم این است که دستِ قشرهای قابل توجهی از مردم ایران از مسکن کوتاه‌تر می شود و خانه‌دار شدن افراد نیز بیش از پیش سخت خواهد شد.

**اولین مولفه: کاهش قابل‌توجه صدور پروانه ساخت ساختمان**
به تازگی مجتبی یوسفی نماینده مردم اهواز و عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی در موضع گیری اعلام کرده که میزان صدور پروانه‌های ساختمانی در نیمه نخست سال جاری بین ۳۵ تا ۴۰ درصد کاهش یافته است. یوسفی تصریح کرده که: “در شش ماه نخست سال ۱۴۰۲، در شهر تهران ۶ هزار و ۷۶۰ پروانه ساختمانی صادر شده که این رقم در نیمه نخست سال های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴، به ترتیب به ۵۱۰۰ و ۳۹۰۰ مورد کاهش یافته است.” این کاهش ملموس در زمینه صدور پروانه ساخت ساختمان در نوع خود این پیام را به ذهن متبادر می کند که به طور خاص سازندگان انبوه مسکن، ترجیح می دهند که در رکود جاریِ بازار مسکن ایران، سرمایه‌های خود را به بازارهایی نظیر طلا و ارز ببرند که سوددهی بیشتر و البته کم‌دردسرتری را برای آنها به همراه دارد.

**دومین مولفه: افزایش قیمت ملموس مصالح ساختمانی**
بر طبق گزارش مرکز آمار ایران، قیمت مصالح ساختمانی در ایران در بهار سال جاری شمسی، در مقایسه با زمستان سال قبل، افزایش دست کم ۳۷ درصدی را نشان می دهد. این عددی که در ماه های گذشته و با توجه به نوسانات قابل توجه قیمت ارز و البته صعودی شدن بیش از پیش نرخ تورم، ابعاد جدی‌تری را نیز به خود گرفته است. حال وقتی این گرانی را در کنار گرانی قیمت زمین و البته بالارفتن کلیتِ هزینه های ساخت مسکن درنظر بگیریم، کاملا طبیعی است که افزایش قیمت مسکن را شاهد باشیم.

**سومین مولفه: قدرت خریدی که آب رفت!**
در نهایت باید گفت که روند گرانی‌ها در بخش مسکن، هیچ نسبتی با میانگین دستمزدهای طیف‎های قابل توجهی از مردم ایران ندارد. این مساله سبب شده که مسکن عملا به یک کالای لوکس در کشور تبدیل شود. مگر می‌شود کارگری که در طی حداقل چهار سال اخیر دستمزد او ۲۰۰ درصد از نرخ تورم عقب افتاده، بتواند به فکر خرید مسکن باشد؟ اکنون دغدغه این بخش جمعیتی از ایران این است که موقعیت خود را حداقل در بازار اجاره بهبود بخشد.

منبع: خبر آنلاین

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا